Het nut van de lokale geloofsgemeenschap

Geplaatst op 8 mei 2015 door verenigingmvr

Samenvatting “Het nut van de lokale geloofsgemeenschap”

Open avond op dinsdag 21 april in onze kerkzaal, onder leiding van Hans Lammers

Vooral nu er zorgen over de toekomst zijn, rijst de vraag: Wat is het nut of de waarde van onze lokale geloofsgemeenschap, voor mensen binnen en buiten onze groep?

Hans Lammers liet ons eerst zelf maar eens opschrijven wat we nuttig of kostbaar vonden. Van 64 Post-it velletjes, beschreven door de aan­wezigen, hadden er 46 betrekking op aandacht en steun, betrokkenheid op elkaar, er zijn voor de ander en gastvrijheid. Kortom, wat mensen het belangrijkst vinden aan hun kerk, gaat voor 70% over de kwaliteit van de relatie met de medemens die op je pad komt. Verder vond men spiritualiteit belangrijk, het samen zoeken naar inspiratie en de kerk als leerhuis.

Het gaat hier dus om wat de mensen zelf belangrijk vinden. Je kunt daarnaast ook de theologische invalshoek kiezen en je afvragen: Hoe zou God willen dat een gemeenschap is?

De maatschappij is veranderd, het leven is gefragmenteerd geraakt. Mensen zijn geïndividu­aliseerd, worden niet meer gezien als onderdeel van een groep en beslissen meer zelf over alle aspecten van hun leven. Instituties hebben aan autoriteit ingeboet. Dat brengt een behoefte aan uitwisselen van meningen, samen zoeken naar richting en het duiden van persoonlijke ervaringen. Dat geldt ook voor geloven. Het evangelie is niet langer een bron voor vaststaande morele richtlijnen, maar wordt een spiegel waarin betekenis gevonden kan worden voor het eigen levensverhaal. Mensen zoeken persoonlijke ontmoeting met God in ervaringen van erkenning, van inspiratie, van troost, van hoop en blijdschap en van solidariteit met anderen.

Jan Hendriks, deskundige in gemeenschapsopbouw, stelt dat de ideale geloofsgemeenschap ruimte biedt voor de omgang met God, de omgang met elkaar en de dienstbaarheid aan de samenleving. Geboden ruimte leidt tot openheid en ontvanke­lijkheid. Omgaan met elkaar en dienstbaarheid houdt een wederkerigheid in, een relatie met een zekere vertrouwdheid. En in die omgang met elkaar, binnen en buiten de geloofsgemeenschap, komt de Eeuwige aan het licht; in het breken van het brood, in de verhalen die verteld worden en ons hart doen branden, in de troost die we ervaren.

Hans Lammers gebruikt voor de ideale geloofs­gemeenschap graag het beeld van de oase. Mensen onderweg, soms onder barre omstandigheden, vinden er even rust en beschutting, kunnen even bijtanken uit een bron die verfrist en wezenlijk is voor leven. Het is een plek waar je anderen ontmoet die net als jij onderweg zijn, mensen uit jouw karavaan, maar ook onbekenden. Er kunnen ervaringen worden uitgewisseld. Net als een geloofsgemeenschap is de oase lokaal, langs een route die mensen kennen en waar ze regelmatig gebruik van maken.

Een gemeenschap draait om de kwaliteit van de onderlinge relaties. Mensen moeten elkaar kennen, iets met elkaar delen. Daar horen ook contacten bij buiten het kerkgebouw, op straat, in de supermarkt, langs de lijn bij het voetbal, etc.. Het lokale karakter van een geloofsgemeenschap is daarom van groot belang. Kleinschaligheid bevordert daarbij een klimaat van vertrouwdheid en veiligheid. Terecht zegt Leo Fijen in “Het wonder van Maartensdijk”: Veel van wat er van boven af bedacht wordt rond fusies en regionale spreiding van vieringen, gaat voorbij aan de meest wezenlijke voorwaarde tot geloven in de parochie: de gemeenschap wil de verbondenheid met elkaar en met God zichtbaar maken en vieren in de buurt of het dorp waar gewoond, geleefd en geliefd wordt.

Over het maatschappelijk nut van een lokale geloofsgemeenschap lezen we in “Evangelii Gaudium” van paus Franciscus dat iedere christen en iedere gemeenschap wordt geroepen instrument van God te zijn voor de bevrijding en de ontwikkeling van behoeftige medemensen, opdat zij volledig in de samenleving kunnen meedoen. We moeten welwillend en oplettend luisteren naar hulpvragen van mensen die op ons pad komen. Inderdaad blijken ook in Bennekom veel kerkelijk betrokkenen aan allerlei vrijwilligerswerk te doen. Het ontbreekt in de gemeenschap MVR niet aan diaconie, aan de inzet voor de medemens in de knel; er gebeuren hier veel dingen die heel kostbaar zijn en waar mensen terecht trots op zijn en voldoening aan ontlenen. Zo’n gemeenschap is waardevol en heeft – zeker vandaag de dag – recht van bestaan.

Samengevat door Laurens Beerepoot

De volledige tekst van de voordracht is te vinden op: http://bit.ly/1KLywEh

Geplaatst in parochie | Plaats een reactie

Uit de doofpot

Geplaatst op 26 januari 2015 door verenigingmvr

In De Info, het kerkblad van de geloofsgemeenschap St. Catharina van Barneveld Voorthuizen, heeft pastoor Henk van Doorn een column geplaatst met de titel: “Op zondag thuis blijven of naar de protestantse kerk?”, naar aanleiding van de schaalvergroting bij de katholieke parochies. Daarin zegt hij onder meer: Wat doe je dan als katholiek? Thuisblijven? Je wordt daartoe gedwongen als je geen auto hebt en er niemand is die je vervoeren kan. Mijn advies is de laatste tijd steeds vaker: ga eens op zondag naar een protestantse viering.

Deze column staat in De Info, 40ste jaargang, nr. 9, van 7 november 2014. Dat nummer is intussen een collectors item geworden, want het lijkt helemaal niet te bestaan; zie het archief van De Info. Dat is gelukkig niet de enige plaats waar de column te lezen is; deze is namelijk ook geplaatst in OverEen van oktober 2014, zie hier. OverEen is een tweemaal per jaar verschijnende uitgave van de Katholieke Vereniging voor Oecumene Athanasius en Willibrord, waarvan pastoor van Doorn tot 1 januari 2015 bestuursvoorzitter was.

Over de beweegredenen van pastoor van Doorn om deze column te plaatsen speculeert Jozef Wissink in zijn stuk De verwoesting van een bisdom: het masterplan van Kardinaal Eijk: Ondertussen dreigt dus een totale ontkerstening van hele streken van ons aartsbisdom. Misschien dat om die reden onze collega Henk van Doorn mensen in een column in OverEen de aanbeveling gaf om, als ze er niet in slaagden de overgang naar de grote parochiekerk te maken, zich bij de plaatselijke protestantse gemeente te vervoegen. Ik denk dat hij dat advies terecht geeft: het is beter dat mensen het christelijk geloof behouden door affiliatie aan de protestantse kerk dan dat ze het geloof verliezen.

Dat de column van de pastoor bij het Aartsbisdom niet goed is gevallen lijkt duidelijk. Jozef Wissink zegt hierover: Op de site van het aartsbisdom lees ik nu een stuk[1], waarin hij min of meer zijn excuus lijkt aan te bieden: hij moet nu zeggen, dat hij de eucharistie en de zondagsplicht zeer hoog heeft (wat hij natuurlijk ook tevoren al deed) en dat hij de protestantse eredienst niet van gelijke waarde acht als de eucharistie. Er lijkt hem gezegd te zijn: trek je suggestie in dat katholieken troost mogen zoeken bij de protestantse kerk, wanneer hun de gang naar het eucharistische centrum onmogelijk of moeilijk is. Het is voldoende hen erop te wijzen dat het hun zondagsplicht is om naar de kerk te gaan, waar de eucharistie gevierd wordt. Het pastorale oogmerk van Henk van Doorn moet wijken voor het juridisme van de bisschop en zijn staf. Misschien zien we hier ook iets van het oude katholieke triomfalisme terug: dat was de derde ziekte, die volgens Mgr. de Smedt door tweede Vaticaans Concilie bestreden moest worden.

Jos Jansen

[1] http://aartsbisdom.nl/Nieuws/Pages/Van-Doorn-benadrukt-belang-zondagse-Eucharistieviering.aspx (dit stuk zit blijkbaar achter een toegangscode, bij annuleren daarvan blijkt het stuk toch toegankelijk; maar anders is het hier te lezen: https://www.dropbox.com/s/l40cor5loj91sxp/Van%20Doorn%20benadrukt%20belang%20zondagse%20Eucharistieviering.pdf?dl=0.

Geplaatst in kerkprovincie | Plaats een reactie

Parochie sluit kerken zelf

Geplaatst op 13 januari 2015 door verenigingmvr

Het aartsbisdom Utrecht maakt zich op voor een kaalslag. Aartsbisschop Wim Eijk gaat ervan uit dat het aartsbisdom over vijftien jaar niet meer dan een stuk of twintig kerken telt. Nu zijn dat er nog driehonderd. Zo meldde Trouw op 10 december. Trouw verwijst in dit artikel naar dit document op de website van het Aartsbisdom.

Een reactie hierop van Gerard Koopman uit Nijlande in Trouw is te lezen op zijn website: Kardinaal Eijk, kom naar Rolde.

Hierop werd vervolgens gereageerd door Roland Enthoven, hoofd communicatie Aartsbisdom Utrecht. Deze reactie is te lezen, samen met een interessant commentaar over de beperkte handelingsvrijheid van een parochiebestuur, op de website van de Vereniging Geloofsgemeenschap ’t Zand: Parochie sluit kerken zelf. Voor wie de moed heeft: de beperkte handelingsvrijheid van het parochiebestuur is ook te vinden in “Het Algemeen Reglement voor het bestuur van een parochie”.

Lees ook de reactie van de voorzitter van Bezield Verband Utrecht: Kerksluiting en Actie Kerkbalans, een gevoelige combinatie, waarin hij stelt: “De gelovigen worden geacht zich aan te sluiten bij het door de bisschop aangewezen eucharistisch centrum, de toekomstige, enige parochiekerk. Dat betekent dat lokale geloofsgemeenschappen die nu nog denken dat ze vitaal genoeg zijn om de dans te ontspringen zich maar beter op hun opheffing kunnen voorbereiden.”

Jos Jansen

Geplaatst in kerkprovincie | Plaats een reactie

Vieringen op de vijfde zondagen

Geplaatst op 27 november 2014 door verenigingmvr

“Waar muren zijn, zijn er ook opgesloten harten”, zei paus Franciscus ter gelegenheid van de herdenking van de val van de Berlijnse muur. “Het zijn bruggen die ontbreken, niet muren”.

Na de inspirerende Agapè-viering op 9 november in de Maria Virgo Reginakerk in Bennekom met ARSIS en Ben Piepers, was er gelegenheid voor toelichting en discussie over de centrale Eucharistieviering op de 5de zondagen. Dat verliep volgens een beproefd ritueel: een korte inleiding door Thom Verlinden, vicevoorzitter van het parochiebestuur, koffiepauze, daarna discussie. Rustig (Thom Verlinden) en gedreven (Guido Dieteren) werd op de vooraf schriftelijk ingediende en de later opkomende vragen van belangstellenden ingegaan. Het idee voor de centrale viering, voortgekomen uit het pastoraal team, is niet ingegeven door bezuinigingen en komt ook niet uit het bisdom. Het simpele feit van het bestaan van de gefuseerde parochie maakt het creëren van ontmoetingsmomenten voor de gehele parochie wenselijk. Een centrale Eucharistieviering is een mogelijkheid daartoe, die door het parochiebestuur krachtig wordt ondersteund. Uitdrukkelijk wordt gesteld dat het niet de bedoeling is de parochianen te dwingen die centrale viering bij te wonen (afgezien dan van het verbod in de lokale kerken concurrerende vieringen te houden); en dat er nog 48 andere zondagen zijn waarop de locaties niets in de weg wordt gelegd.

Alle vragen over de vieringen op de 5de zondagen (en diverse andere vragen en opmerkingen over parochiezaaltje, parochievoorgangers, etc.) hebben één component gemeen: zorgen over het in stand blijven van de vitaliteit van de locatie. Het is een breed gedeeld gevoelen, dat een beleid dat aanstuurt op versterking van de positie van het Eucharistisch Centrum, ten koste gaat van de vitaliteit van de locaties die proberen zo goed mogelijk zelfredzaam te zijn. En dat dit uiteindelijk ook ten koste zal gaan van de parochie als geheel. Dat was wat de aanwezigen op 9 november aan het parochiebestuur wilden duidelijk maken. En dat is wat niet wil doordringen door die muur van goede bedoelingen van het parochiebestuur.

Voor alle duidelijkheid: het is het goede recht en zelfs de plicht van het parochiebestuur te zorgen voor het voortbestaan van de parochie in een onzekere toekomst. Maar dat kan ook anders: versterk de locaties waar mogelijk, als eerste prioriteit; en zorg voor centrale faciliteiten alleen als die nodig zijn. Het kan zin hebben op sommige zondagen een centrale viering te organiseren, niet noodzakelijk in Wageningen, om locaties gelegenheid te geven de kerk een keer gesloten te houden als zij daar behoefte aan hebben. Maar het heeft geen zin de kerken in alle locaties dan verplicht gesloten te houden om daarmee een moment van parochie-breed ontmoeten te creëren. Dat werkt averechts. Het brengt een parochie in zicht die bestaat uit een relatief sterke locatie Wageningen, aangevuld met wat rudimentaire restanten van de andere locaties.

Het is aannemelijk dat het parochiebestuur het effect van de 5de zondagen zal evalueren. Gegeven de beschikbaarheid van tellingsgegevens van alle zondagen moet het niet moeilijk zijn vast te stellen hoeveel het kerkbezoek op deze zondagen minder is dan op andere zondagen. Dat dit minder is ligt in de lijn van de verwachtingen. Hoeveel mag dit minder zijn om de fictie van een parochie-breed ontmoetingsmoment te rechtvaardigen? Te hopen valt dat de resultaten van een dergelijke evaluatie door het parochiebestuur ook openbaar worden gemaakt en er naar gehandeld wordt.

Jos Jansen

Geplaatst in parochie | Plaats een reactie

Centraal parochieblad voor de Titus Brandsma parochie – vervolg

Geplaatst op 12 december 2013 door verenigingmvr

Eerder berichtten wij over de plannen van het parochiebestuur met betrekking tot het centrale parochieblad. Lees hier…

Inmiddels is een voortgangsbericht verschenen met betrekking tot de invoering van het centrale parochieblad. Daaruit is duidelijk dat alles wat lijkt op een parochieblad op lokaal niveau verboden zal zijn. De Vereniging MVR beraadt zich binnenkort over de wijze waarop toch het lokale blad kan worden voortgezet.

Zoals u wellicht hebt gelezen is er een prijsvraag voor een passende naam voor het centrale parochieblad. In een poging om het parochiebestuur toch nog met argumenten te bereiken, deed Laurens Beerepoot het volgende Naamsvoorstel centrale parochieblad.

Hierop kreeg Laurens bericht terug van Kika IJsselmuiden, die binnen het zTB parochiebestuur verantwoordelijk is voor communicatie. De boodschap is aangekomen. Maar men hoort toch liever de eigen argumenten. Ook als we het er niet mee eens zijn, wordt het centrale parochieblad ons onder dwang opgelegd.

En als de redactie niet meewerkt, moet die volgens Kika gewoon worden vervangen.

Deze wijze van omgaan met kritiek is overigens niet ongebruikelijk binnen ons bisdom.

Geplaatst in parochie | Plaats een reactie

Meevoelen met de kerk

Geplaatst op 25 september 2013 door verenigingmvr

Uit het interview met paus Franciscus: een uittreksel uit de paragraaf ”Meevoelen met de kerk”

‘Het beeld van de Kerk dat me bevalt, is dat van het heilige gelovige volk van God. [….] Niemand redt zichzelf als een geïsoleerd individu,[….] En de Kerk is het Volk Gods dat door de geschiedenis trekt in vreugde en in pijn. Sentire cum Ecclesia (meevoelen met de kerk…red.) ligt dus voor mij in het deel uitmaken van dit volk. Bovendien is het geheel van gelovigen onfeilbaar in het geloof en deze onfeilbaarheid komt tot uiting in de bovennatuurlijke geloofszin van het hele volk dat op pad is. Kijk, dat is wat ik vandaag versta onder het sentire cum Ecclesia waarover Ignatius spreekt. Wanneer de dialoog tussen de mensen, de bisschoppen en de paus zich op die weg engageert en loyaal is, dan geniet die dialoog de bijstand van de Heilige Geest. Het gaat dus niet om een sentire met betrekking tot de theologen'[…….]. ‘Men moet er dus niet van uitgaan dat het sentire cum Ecclesia alleen maar slaat op het sentire met de kerkelijke hiërarchie’.[….] ‘Uiteraard dient men goed te be­grijpen dat deze infallibilitas (onfeilbaarheid…red.) van alle gelovigen, waarover ik het heb aan de hand van het Concilie, niet een soort van populisme is. Neen, het is de ervaring van de “hiërarchische Moeder de Heilige Kerk”, de Kerk als Volk Gods, herders en volk samen. De Kerk is de totaliteit van het Volk Gods’. ‘Deze Kerk met wie we moeten meevoelen, sentire, is het huis van allen; het is geen klein kapelletje dat slechts een select groepje personen kan omvatten. We moeten de boezem van de universele Kerk niet terugdringen tot een beschermend nestje van onze eigen mediocriteit (middelmatigheid…red).

Commentaar van de redactie: Dit klinkt bemoedigender dan wat we van onze directe kerkelijke overheden wel eens eerder hoorden, dat zij liever een kleine kerk met ‘trouwe’ = ‘gehoorzame’ gelovigen zagen, dan een grote kerk van vrije God-zoekers.

In de open brief aan de paus, waarover wij u dinsdag 17 september jl. berichtten, en die wereldwijd door meer dan 4 miljoen katholieken werd onderschreven, werd een grotere medezeggenschap van de leken in het bestuur van de kerk bepleit. In het interview lijkt de paus als het ware reeds te bevestigen waarom gevraagd werd: dat dialoog en respect voor de eigen verantwoordelijkheid van de gelovigen in de plaats komt van autoritair opgelegde regels; dat allen gelijk worden behandeld; dat sociale gerechtigheid wordt bevorderd zowel binnen als buiten de kerk. Eerder reeds kritiseerde de paus klerikalisme (de ideologie die aan de geestelijkheid meer macht toekent dan haar rechtens toekomt), toen hij zei dat het bisschopsambt een ambt van dienstbaarheid is en niet een ambt van overheersing. Maar de paus moet nog nader specificeren hoe ver hij wil gaan met medezeggenschap aan het leken-volk te geven. De ontwerpers van de open brief aan de paus stellen dat de volledige medezeggenschap van alle gedoopte katholieken fundamenteel is voor de hervorming van de kerk en dat dit verankerd is in het evangelie en in de besluiten van Vaticanum II. Wij sluiten ons graag daarbij aan. En wat de paus ons via het interview heeft laten weten vervult ons met hoop.

Geplaatst in wereldkerk | Plaats een reactie

Maria, een vrouw, is belangrijker dan de bisschoppen

Geplaatst op 23 september 2013 door verenigingmvr

De Italiaanse jezuïet Antonio Spadaro sprak drie dagen in augustus met paus Franciscus, ook jezuïet. Het uitgebreide interview verscheen donderdag 19 september in het tijdschrift La Civiltà Catholica (De Katholieke Gemeenschap) waarvan Spadaro hoofdredacteur is en wereldwijd in andere tijdschriften van jezuïeten. Uit het blad ‘Streven’ van de Belgische jezuïeten is onderstaand citaat genomen.

Vooraf eerst nog een paar vragen: Waarom nu publiceren? Houdt dit verband met de eerste bijeenkomst op 1 oktober van paus Franciscus met de acht kardinalen met wie hij gaat spreken over hervormingen in de kerk? Waarom wereldwijd via jezuïeten-bladen? Daar zit ongetwijfeld een regie achter. Het interview is geen encycliek of motu proprio. Normaal worden die belangrijke pauselijke geschriften in de Osservatore Romano, de Vaticaanse staats-courant gepubliceerd. Zijn de  jezuïeten-bladen gekozen omdat de jezuïeten als de tegenhangers van Opus Dei beschouwd kunnen worden?

Over de rol en de positie van de vrouw in de kerk zullen ongetwijfeld meerdere reacties los komen. Vooralsnog is een nauwkeurige exegese van het interview vereist. Verwachtingen heeft het intussen wel gewekt.

Het citaat uit  het interview van Antonio Spadaro S.J. met paus Franciscus:

Ik probeer te begrijpen hoe de paus de toekomst ziet wat betreft de eenheid van de Kerk. Hij antwoordt: ‘We moeten samen optrekken met onze verscheidenheden: er is geen andere weg om tot eenheid te komen. Dat is immers het pad van Jezus’.

En de rol van de vrouw in de Kerk? De paus heeft reeds meermaals naar dit thema verwezen. In een interview beaamde hij dat de aanwezigheid van vrouwen in de Kerk nog niet heel sterk aan bod is gekomen, omdat de verleiding van het machismo niet veel ruimte gelaten heeft om de rol die de vrouwen toekomt in de kerkgemeenschap zichtbaar te maken. Hij kwam op dit thema terug tijdens zijn terugreis uit Rio de Janeiro, toen hij verklaarde dat er nog niet echt een diepgaande theologie over de vrouw ontwikkeld is. En dus vraag ik: ‘Wat moet de rol van de vrouw in de Kerk zijn? Hoe kunnen we vandaag hun rol meer zichtbaar maken?’

‘Men moet meer ruimtes scheppen waarin de vrouw in de Kerk krachtiger aanwezig kan zijn. Ik vrees een beetje de oplossing van het “machismo met het rokje”, alhoewel de vrouw een andere structuur heeft dan de man. Ik merk immers dat de toespraken over de rol van de vrouw heel dikwijls geïnspireerd zijn juist door een machistische ideologie. De vrouwen stellen heel diepe en pertinente vragen die men moet aanpakken. De Kerk kan gewoon niet zichzelf zijn zonder de vrouw en haar rol. De vrouw is voor de Kerk absoluut noodzakelijk. Maria, een vrouw, is belangrijker dan de bisschoppen. Ik zeg dit, omdat men functie en waardigheid niet mag verwarren. Men moet dus de plaats van de vrouw in de Kerk grondiger bestuderen. Er moet meer werk worden gemaakt van een pertinente theologie van de vrouw. Alleen wanneer we dit doen, zullen we beter kunnen nadenken over de functie van de vrouw binnen de Kerk. Het vrouwelijk genie is nodig op die niveaus waar belangrijke beslissingen genomen worden. De uitdaging van vandaag is precies deze: een reflectie voeren over de specifieke rol van de vrouw met inbegrip van de plaatsen waar het gezag in de verschillende geledingen van de Kerk wordt uitgeoefend’.

Geplaatst in wereldkerk | 1 reactie

Open brief aan de paus – Catholic Church Reform

Geplaatst op 17 september 2013 door verenigingmvr

Paus Franciscus wil van u horen, of u nu katholiek bent of bent geweest, of u christen bent of niet. Lees deze brief en, als u er mee eens bent, teken de brief dan en laat het ons weten. Vóór de voor begin oktober geplande vergadering van de paus met de raad van acht speciaal door hem aangewezen kardinalen begint zal de brief aan hem en aan de leden van bedoelde raad worden overhandigd. Uw naam en e-mail adres kunnen worden gebruikt om contact met u te onderhouden maar zullen niet in de brief zelf worden vermeld. We zullen de paus alleen mededeling doen van het totaal aantal ondertekenaars, hun land van herkomst en hun hoedanigheid.

Deze brief is opgesteld en over de wereld verspreid door Kerk hervormingsorganisaties. In deze brief willen alle kerk hervormingsgroepen bij de paus er voor pleiten te erkennen dat aan de gedoopte gelovigen het recht en de verantwoordelijkheid toekomt daadwerkelijk deel te hebben in de besluitvorming in onze Kerk.

Zie de door Timo Harmsen gemaakte Nederlandse vertaling van de brief. Ga naar catholicchurchreform om de originele brief te lezen en deze te ondertekenen.

Geplaatst in wereldkerk | Plaats een reactie

Centraal parochieblad voor de Titus Brandsma Parochie

Geplaatst op 11 september 2013 door verenigingmvr

In Katholiek Bennekom Nieuws van 13 september 2013 schrijft de MVR Locatieraad: “Zoals bij velen al bekend is bestaan er plannen bij de Zalige Titus Brandsma Parochie om een centraal parochieblad te gaan uitgeven. De plannen hiervoor zijn al in een vergevorderd stadium, maar er is nog geen definitief besluit genomen. De locatieraad van MVR Bennekom ondersteunt deze plannen voor een centraal parochieblad niet; binnen een centrale uitgave is er onvoldoende ruimte om iedereen op de hoogte te houden van de lokale activiteiten, aandacht te geven aan speciale acties, persoonlijke gebeurtenissen en een open discussie over onze geloofsgemeenschap. Ons eigen Blad voor de Katholieken in Bennekom voldoet hiervoor uitstekend en geeft ook de ruimte voor artikelen en mededelingen van de ZTB parochie die voor ons van belang zijn. De kosten van ons eigen blad worden gedekt door de opbrengsten van de advertenties, terwijl een centraal parochieblad aanzienlijke extra kosten met zich meebrengt.
Voordat het bestuur van de ZTB zal besluiten over een centraal parochie blad zal nog met de locaties worden overlegd; ook dan zullen we opnieuw onze bezwaren tegen een centraal parochie blad naar voren brengen. De MVR locatieraad is in ieder geval niet van plan te stoppen met het uitgeven van ons eigen Blad voor de Katholieken in Bennekom.”

Lees hier de plannen van het parochiebestuur met het centrale parochieblad:

Één parochieblad – Samen op Weg

Geplaatst in parochie | 1 reactie